Context:
Mijn tweede column voor Badminton Vereniging Almere. Natuurlijk in het kader van voetbal, de gevormde poule bij Villa BvD en vakantie.
Daar zitten we weer; u in een positie waarin u makkelijk leest, ondergetekende met vrij onregelmatig uitbrekend angstzweet op het voorhoofd. Waarover deze maand te schrijven? De hamvraag voor de komende twee uur. Plannen is nooit mijn sterkste punt geweest, maar dit keer zie ik het positief in. De vakantie, voor (c.q. door, zo u wilt) zowel school als badminton, is zo goed als begonnen. Twee maanden lang zullen we onze badmintoncapriolen op een andere plek gestalte moeten geven. Hetzij op een met zonlicht overgoten strand in Frankrijk, een met extra zand bestrooide arena in Spanje, een door regen ondergelopen plein in Engeland, een met bier geplaveide straat in Duitsland, een met zweet besprenkeld voetbalveld in Portugal, een met gras begroeide camping in Hongarije, of gewoon in een met barbecuelucht besmeurde achtertuin in Nederland. Hoe en waar dan ook; keep the badminton soul alive.
Over Europa geschreven, het EK en de daarbij behorende BVA poule zijn ook nog in volle gang. De spanning bij laatstgenoemde is al redelijk verdwenen. Aisha heeft overduidelijk met de resultaten zitten sjoemelen. Dit kan gewoon niet anders. De grappige pathetische oordelen van de mannelijke deelnemers op het prikbord hebben weinig nut gehad. Uiteindelijk zal de vrouw op mentaal gebied gewoon weer het sterkere geslacht blijken. Of zal er in de laatste paar rondes korte metten gemaakt worden met de voorsprong? We zullen het zien.
Over het echte voetbal heeft ook iedereen zich inmiddels een mening gevormd. Je kunt de tv niet aanzetten of er is wel een inhoudloze discussie over de eventuele gebrekkigheden aan de komende, in feite nog onbekende opstelling van Oranje. Ook de toegevoegde waarde van de snerpende vragensalvo's van Bert Maalderink is vrijwel nihil. Natuurlijk, als speler en coach weet je dat je je met een stukje pr moet gaan bezighouden. Een kruisverhoor, waarin je verantwoording moet afleggen voor hetgeen je die dag gedaan hebt, is echter iets compleet anders. Niemand zit hierop te wachten. Niemand, behalve de mensen thuis, die het ene moment en masse achter het team staan en zich even later laten leiden door de mening van een opportunistische journalist. Of is het andersom? Vertegenwoordigt deze persoon de mening van het volk achter de teevee? Is er sprake geweest van enige democratie in dit geheel? Ik heb er in ieder geval niets van gemerkt. En de mensen in Portugal ook niet. Die kijken naar kijkcijfers en daaruit maken ze op dat Bertje mag blijven. Bij deze mijn kritiek op dat systeem. Hier zal het ook bij blijven, want vanavond gaat er, ook door mij, gewoon gekeken worden naar een spannende wedstrijd en de daaropvolgende idem nabeschouwing. Irriterend of niet; het blijft amusement en de discipline, deze vorm van meelopen in de hedendaagse maatschappij compleet overboord te gooien, gaat zelfs mij te ver. Ik probeer dit al genoeg, of zelfs teveel.
Hoe beviel overigens mijn subtiele ontwijking van een uiteenzetting over het fenomeen vrouw? Niet opgevallen? Mooi, want hierover zal ik op deze plek niet uitweiden. Ten eerste heb ik, sowieso in deze column, te weinig "papier" tot mijn beschikking. Ten tweede is dit fascinerende onderwerp tijdloos en het is onlogisch mijzelf een potentieel schrijfgegeven voor volgend seizoen te ontnemen. Ja, volgend seizoen. Eerst vakantie om onder andere bij te komen van een Europees Kampioenschap en een druk en gezellig badmintonjaar. En zoals Danny al aangaf in zijn vorige column; nazitters, vermenigvuldig u. Maak er wat van deze vakantie. Zo niet, dan toch. Tot de volgende column!
K.
